İşaretli yerlerinden dikkatlice kestiğimiz bebek figürlere giydirilmiş dirençli ve gerilimli bir animasyon film “Who’s Hungry?”

Yaşam alanında donuyla gezen pis insanların tatminlerine dokunurcasına dudağımıza bulaşan reçele giydirmeden edememiş sahne görüntüleyicisi David Ochs. Pis pis işlerden kast ettiğimizin ciddilikle pisleşmesini de kendisine ilham yaptığı konu girdabını nereden nasıl bulmuş diye sormadan edemedikse de cevapsız aramalara eklediğimiz bir yenisi.

Bunalımdaymış gibi hisseden insanın demirlenmemiş tazeliği

Anne ya ben nerdeyim diye içimizden geçirdik kısa animasyon film Who’s Hungry’i izlerken. Önemli bilgileri işaretleyen ansiklopediler gibi düzenli değildik içsel olarak ama dışımıza vuran ışıktan da anladığımız üzere çok da yabancısı değildik. İstesek biz de mi yapardık? Aman Allahım! demeden durabilir miydik? Skimsonik işaretleme kurallarına uymak zorunda mıydık? Her noktadan sonra bağırarak mı başlamalıydık sözcüklerimize derken…

Hiç kırıklığına uğramamanın en kolay yolu

Mezarlarında ters dönenleri bile döndükleri yüzlerinden utandıracak bir serilik vardı üstümüzde kısa animasyon filmin yüklediği. Küçücük çocukların büyüme umutlarına ket vuranlardan olmayışımızın verdiği haklılıkla da kendimize yükseldik. Kimin ne zaman nereden çıktığının belli olmadığı animasyonu aşağıya bıraktık. Sizi seviyoruz lan! İnanmasan bile umrumuzda değilsin derecesinde seviyoruz hem de.

Bir Cevap Yazın