Evlat acısı kadar acıklı hikayelerin, hikayelerimizde yer aldığı kısa vadesi birikmiş borçların ve alacaklıların dayadığı kapı. Açılma sen abi bi yere bakıp döncem.

Gidenlerin kalanları hatırlaması derken ki kadar ironik olmadığımız aşşırı gerçekçiliklerden gerçekliklere değişkenler atayıp, atanmışları da yok saymak cüretimiz değil ama işte sana da bulaşmadan edemeyen virüs gibiydik değerli dostum falan. yersen. biraz da şurama para kazandırsana vaktini benimle harcayarak.

Önceki hayatınızda zalim olduğunuz söyleniyor? Ben hiç ölmedim demişsiniz. İddaalı…

Çıkış çıkış yapılan çıkıntılı kafalar, babalar ve çocuklarından gelene kutsal ruh dedikleri türden maceralı mı duygulu kısa film “Babası Olduğum Kızım”, kinayeten üretilmiş bilgilerin geçersizlikllerinde geçen, gelişen, sonlanan, üzen, üzülen, “pişman olan her baba” gibi yaptığından mutlu olmayan bir kafalar ama ne kafalar.

Kafalardan kafalara küstah çıkıntılıklar peşinde “sen beni yok mu sayıyorsun” ebeveynlikleri ile yaslanan ama hiç gerçek olamayan bir türlü kalamayan, hep gelen, sadece geçen, bir başka baharda daha görüşmek üzere dedirten. babalar ve kutsal ruhlar diyerek kapattığımız konular.

Sunumuzu sonladık unumuzu anladık derken kısa filmi size, kafaları yine hep kendimize dağıttıık.  sevgiler.

Bir Cevap Yazın